هیس دخترها فریاد نمی زنند

داستان این فیلم از جایی شروع می شود که مراسم عروسی دختری به نام “شیرین” نزدیک است ولی عروس دیر کرده! و حالا عروس می‌آید، در حالی که لباسش غرق در خون است…

 در روند فیلم مشخص می شود که این دختر در بچگی مورد اذیت و آزار قرار می گیرد و به حدی از این اتفاق دچار وحشت و ترس می شود که حتی در بزرگسالی نیز این ترس و خاطره بد در ذهنش باقی می ماند و در نهایت، درست در شب عروسی اش با مشاهده ی کودکی که سرایدار باغ سعی در آزارش داشته، دست به قتل سرایدار می زند و داستان اصلی که کشمکش بین وکیل و دادگاه و سعی برای نجات شیرین (متهم به قتل) است از اینجا شروع می شود ….

از نکات مثبت فیلم می توان به تلنگری که به والدین می زند اشاره کرد در این فیلم نشان می دهد که موضوع تجاوز و آزار جنسی کودکان مسأله ای نیست که مربوط به قشر خاصی از جامعه باشد، بلکه این اتفاق ممکن است در صورت غفلت برای هر کودکی، در هر سطح مادی و فرهنگی از جامعه اتفاق بیافتد.

22_20130804002021

نشان دادن مادر شیرین به عنوان  زنی  که، به قدری مشغول کار و مادیات است که دختر خود را بدون هیچ فکری، به دست هر کسی می سپارد، قابل تأمل است،  اینکه یک مادر تا این حد به کار خود اهمیت بدهد که حتی بچه ی خودش را نبیند واقعیتی تلخ است که در ده ی اخیر جامعه ی ما بیشتر از پیش گرفتار آن شده است و قاعدتا این قسمت از فیلم باید این فکر را در ذهن مخاطب به وجود آورد که شاید اگر این مادر کمی بیشتر مراقب دختر خود می بود و برایش ارزش مادرانه قائل بود، این اتفاق اصلا نمی افتاد! البته نگرش فیلم طوری است که هیچ انگشت اتهامی به سمت این غفلت بزرگ گرفته نمی شود و والدین این کودکان را تنها به خاطر عدم اقدامات بعدی، (بعد از تجاوز، مثل شکایت) مقصر می داند که با روایت فیلم به خاطر ترس از بی آبرویی این تقصیر هم  تا حدودی بی رنگ می شود.

اگر بخواهیم این فیلم را درست مورد بررسی قرار بدهیم باید در ابتدا به این نکته اشاره کنیم که این فیلم بیشتر به خاطر موضوع خاصش موفق  تلقی می شود تا پرداخت خوبی که انتظار می رفت داشته باشد!

 

22_20130804002100

 فیلم هیس دخترها فریاد نمی زنند به صورت شلخته و نا هماهنگ روایت می شود البته در نیمه ی ابتدایی به خاطر درگیری مخاطب با یک موضوع جذاب، این نکته خیلی به چشم نمی آید ولی در نیمه ی دوم و مخصوصا به خاطر وجود شخصیت های جدید و به اصطلاح “اضافی” این مورد بیشتر به چشم می آید.

“هیس! دخترها فریاد نمی زنند ” اثری ساختار شکن در سینمای ایران محسوب می شود که متأسفانه با حجم زیادی از شعار زدگی، علناً تبدیل به یک فیلم متوسط شده است شاید اگر حجم شعارزدگی و علاقه فیلمساز به نطق بیانیه های گوناگون و بی ارتباط به داستان در فیلم وجود نداشت، می شد  ادعا کرد که این فیلم اثری ارزشمند در سینمای قصه گو است اما ضعف های کارگردانی و فیلمنامه، مانع از اطلاق این عنوان می شود. به خصوص که اگر این فیلم قراربود با دغدغه ی تجاوز و آزار کودکان با شد نمی بایست اسمش هیس” دخترها” فریاد نمی زنند باشد، چرا که  در این موضوع ، دختر و پسر فرقی با هم ندارند و تفکیک جنسیتی نباید برای آن قائل شد.

در این فیلم بازی ها نسبت به شهرت بازیگران معروفش متوسط است و به غیر از طناز طباطبایی  که بسیار خوب از پس نقشش بر آمده است  شخصیت پردازی بقیه  آن طور که انتظار می رفت از آب در نیامده اند.

47189_266

از جمله نکات تکراری که در این فیلم (مثل فیلم هایی چون من مادر هستم ) وجود دارد استفاده از چادر به عنوان نمادی از نا امیدی، درد، تجاوز و در نهایت اعدام و قصاص است. متأسفانه این دید تیره و ناراحت کننده که در چهارچوب آن، زنان بیگناه پیچیده در پارچه ای تیره به سمت مرگ می روند، اولین بار نیست که مورد استفاده قرار می گیرد ولی تکرار آن از سمت کسانی که مدعی حفاظت از حقوق زنان هستند قابل تأمل است.

فیلم هیس دخترها فریاد نمی زنند از نظر دلایل حقوقی هم  اشکالات فراوانی دارد که مهم ترین آن این نکته است که :

“در قوانین کیفری و مجازات اسلامی آمده است که عنصر قتل یا همان انگیزه قتل مهمترین نکته در تشخیص قاضی برای حکم نهایی است. اگر قاتل مقتول را مستحق قتل یا همان (مهدورالدم) بداند قصاص نمی شود. (ماده ۲۹۵ قانون مجازات اسلامی: در صورتی که کسی شخصی را به اعتقاد قصاص یا به اعتقاد مهدور الدم بودن بکشد و این امر بر دادگاه ثابت شود و بعداً معلوم گردد که مجنی‌ علیه مورد قصاص یا مهدورالدم نبوده است، قتل به منزله خطای شبه عمد است) که در این فیلم شیرین با توجه به مدارک و  شواهد موجود مستحق قصاص نیست”. ولی برای تأثیر گذاری بیشتر و بازی با احساسات مخاطب خود، در این فیلم این مورد مهم،  مورد توجه قرار نمی گیرد و فیلم با یک پایان غیر منصفانه ی اسلامی با قصاص فرد بی گناه تمام می شود.

در پایان بیان این نکته خالی از لطف نیست که فیلم هیس دخترها فریاد نمی زنند در خارج از کشور به شدت مورد استقبال قرار گرفته است حال این سوال پیش می آید که چرا فیلم هایی از سینمای ایران بیشتر در آنسوی مرزهای کشورمان مورد استقبال قرار می گیرد که محتوایی از بی عدالتی نا امنی و فضای پر تنش را در ایران نشان می دهند؟

کاری از گروه دین و فرهنگ باحجاب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر:
نام:
ایمیل:

3 نظر برای "هیس دخترها فریاد نمی زنند"