پای صحبت یک دختر نوجوان آمریکایی

وقتی تیلر درباره خویشتن داری صحبت می کند همسن و سال هایش متوجه می شوند که او هم  مثل آن ها از طرف جامعه تحت فشار است. بنابراین از او درباره چگونگی مبارزه با «فشار اجتماعی ای که از طرف همسن و سالان» بر او وارد می شود، می پرسند. او می گوید...

کد خبر: 20135
تاریخ انتشار : اردیبهشت ۱۵, ۱۳۹۴

عفاف گرایی در غرب

این روزها در غرب، عفیف بودن یک گناه نابخشودنی است. خوب بودن (عفیف بودن) بدترین کاری است که یک دختر می تواند انجام دهد. این مسأله باعث شده هزاران نفر از نوجوانانی که عفیف بودن را در جامعه آزاد و پر از هرزگی  و بی بندباری غرب انتخاب کرده اند، تصور کنند واقعا مشکل بزرگی دارند. چرا که از طرف جامعه خود تحت فشار زیادی هستند. به طور مثال راشل ۲۰ ساله اینگونه می گوید: «همیشه با خود می گفتم که من چه مشکلی دارم که هنوز رابطه جنسی برقرار نکرده ام؟ چرا مثل دوستانم با مردهای غریبه روابط نامشروع برقرار نمی کنم؟»

بسیاری از این افراد همانند راشل در همایش های خویشتن داری که توسط همسن و سالانشان برگزار می شود؛ شرکت می کنند تا بتوانند برای مقابله با فشارهایی که از طرف والدین و جامعه بر آن ها وارد می شود، راهکارهایی بیاموزند.

 

عفاف گرایی در غرب

 

«تیلر مور»، پانزده ساله، یکی از نوجوانانی است که در جمع ۱۸۰ نفر از افرادی که از شهرهای دیگر برای شرکت در همایش خویشتن داری به لس آنجلس آمده اند، صحبت می کند.

 

در همایش خویشتنداری در لس آنجلس چه گذشت؟

 

دختران و پسران زیادی برای شرکت در همایش خویشتن داری به لس آنجلس آمده بودند. همه حاضران -پسر و دختر- سرجای خود میخکوب شده و با دقت، سخنان تیلر را دنبال می کردند. پسرانی که با بی میلی روی صندلی ها نشسته بودند، بعد از مدت کوتاهی از شروع سخنرانی صاف نشسته و به صحبت های او گوش می دادند. چند دختر هم به سرعت یادداشت برمی داشتند، انگار زندگیشان به این حرف ها وابسته بود.

 

راهکاری برای جلوگیری از مزاحمت ها

عنوان صحبت های تیلر این بود: «دختری که برایش مزاحمت ایجاد می کنند» اما بلافاصله مشخص می شود که موضوع اصلی «آموزش راهکارهایی برای جلوگیری از این مزاحمت هاست.»

او به نوجوانانی که تاکنون راه را اشتباه رفته اند تذکر می دهد: «بعضی از ما قبلا سرمان به سنگ خورده، اما مهم این است که در اشتباه خود متوقف نشویم.»

وقتی تیلر درباره خویشتن داری صحبت می کند همسن و سال هایش متوجه می شوند که او هم مثل آن ها از طرف جامعه تحت فشار است. بنابراین از او درباره چگونگی مبارزه با «فشار اجتماعی ای که از طرف همسن و سالان» بر او وارد می شود، می پرسند. او می گوید: «باید در موضع فعال و تهاجمی قرار بگیرید (نه انفعالی و تدافعی) و به جای عذرخواهی برای رفتار عفیفانه خود، دست پیش را بگیرید و همسن و سالان خود را تحت فشار قرار دهید و به آن ها القا کنید که خویشتن داری کار خوبی است.»

 

عفاف گرایی در غرب

 

در واقع تیلر عفیف بودن را بد نمی داند و معتقد است آن هایی که مخالف این مسأله رفتار می کنند مشکل دارند و باید در رفتار خود تغییر ایجاد کنند.

به باور تیلر این فشارها از سوی کسانی اعمال می شود که درک درستی از یک دختر خوب (عفیف) ندارند. او می گوید: «تصویری که از دختران بد در رسانه ها ارائه می شود، تصویر کسانی است که دارای شخصیت اجتماعی و خود جوش هستند. انگار اگر دختر خوبی باشی نمی توانی خوش بگذرانی یا مثلا شخصیت خسته کننده ایی داری. اما در حقیقت حفظ عفاف هیچ مشکلی ایجاد نمی کند، چون به عنوان یک دختر خوب در جایگاه بالاتری قرار می گیری و کرامت نفس خود را حفظ می کنی و در پی آن، مردم هم با شما محترمانه بر خورد می کنند.»

او می گوید: «اصلا فریب پسرانی را که می گویند تو خوش تیپ هستی نمی خورد. چون مادرش همیشه این حرف رابه او می زند. اگر کسی داخل خانه تحسین شود، دیگر با چنین تعریف و تمجیدهای دروغین اغفال نمی شود. اگر هم از طرف خانواده تحسین نمی شوید و یا خانواده تان متزلزل است دست کم در پی کسی باشید که شما را یک ابزار جنسی تلقی نکند. با کسی باشید که بتواند راهنمای شما باشد. این قدر مشتاق نباشید به شما بگویند خوش تیپ هستید. در این صورت تیپ های شخصیتی مشکوکی با شما بازی می کنند و می دانید که ارزش شما خیلی بیشتر از این حرف هاست.»

خیلی با ارزش است که یک نوجوان پانزده ساله به همسن و سال ها و بزرگترهایش هشدار بدهد که از تیپ های شخصیتی مشکوک بر حذر باشند.

او ادامه می دهد: «مقبول واقع شدن در نظر مردم مهم نیست. چرا که همیشه نیمی از مردم با شما موافق اند و نیمی مخالف. پس هیچ گاه موفق نخواهید شد رضایت موافقان و مخالفان را با هم فراهم کنید. بنابراین تنها کاری که از دست شما بر می آید این است که اطمینان حاصل کنید که با خود رو راست هستید، در این صورت همه چیز خود به خود با نظم الهی پیش می رود.»

واقیعت این است که دوستی با دختران نیز برای تیلر مشکل شده چون بسیاری از آنان با پسرها رابطه دارند و فقط می خواهند در زمینه چنین مسائلی حرف بزنند، لذا به گفته خودش همیشه این حالت جدایی از بقیه وجود دارد. رفتار بسیاری از دختران هم سن و سالش باعث ناراحتی او می شود. تیلر در دوران کودکی هم نمی توانسته وقت زیادی را با هم سن و سال های خود بگذراند. او خاطره ای از دوران ده سالگی اش ذکر می کند و می گوید یکی از همکلاسی هایش او رابه پارتی دعوت کرده بود و او دیر رسید اما با کمال تعجب متوجه شد آنجا پسرها و دخترها پا را فراتر از فعالیت های عادی گذاشته اند و از این که دیر رسیده خیلی خوشحال شده است.

حاضران همراه تیلر شعری را در مورد خویشتن داری زمزمه می کنند و تیلر اشعار زیر را به طور آهنگین می خواند: «دوست ندارم عزت نفس خود را دور اندازم. من ارزش این را دارم که برای رسیدن به من صبر کنند. دختر خوب (عفیف) ماندن چه اشکالی دارد؟ من می توانم در این جهان تأثیر گذار باشم!»

 

تیلر در ۱۶ سالگی

 

تابستان سال۲۰۰۶ تیلر ۱۶ ساله شده است و از آزادی هایی می گوید که به دنبال خویشتن داری عائدش شده است: «از زندگی ام نهایت بهره را می برم. وقتم را به بطالت نمی گذرانم و منتظر نمی مانم تا پسری با من تماس بگیرد. لازم نیست به خاطر این که دوست پسرم مرا فریب داده و با دختر دیگری رابطه دوستی برقرار کرده، اشک بریزم یا این که نگران باردار شدن خودم نیستم. دغدغه فکری ام این نیست که ممکن است به بیماری های مقاربتی دچار شده باشم. خلاصه این که زندگی ام را به بهترین نحو سپری می کنم.»

 

کاری از گروه دین و فرهنگ باحجاب

منبع

برگرفته از کتاب دختران به عفاف روی می آورند، نوشته وندی شلیت

  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.